وظيفه ماهيانه و تنخواه ماهيانه . مهواع ( mehv ' ) ا . ع . شورش و بانك در پيكار و جنك . مهوأن ( mohva'ann ) و ( mohva'enn ) ا . ع . دشت فراخ . و خوى و عادت . و پاره‌اى از شب . مهوب ( mahub ) ص . ع . مردى كه از وى ترسند . و مكان مهوب : جاى ترس و سهمگين . مهوب ( mahub ) ا . ع . شير بيشه . مهوبرة ( mohavbarat ) و ( mohavberat ) ص . ع . اذن مهوبرة : گوش بسيار موى و پشمناك . و كذلك : اذن مهوبرة . مهوبرة ( mohavberat ) ص . ع . ماده شتر بسيار گوشت . مهوة ( mahvat ) ص . ع . مؤنث مهو . و نطفة مهوة : نطفه رقيق . مهود ( mohud ) ع . ج . مهد . مهود ( mohavvad ) و مهودة ( mohavvadat ) ص . ع . آواز و تغنى ملايم و نرم . و يهودى شده . مهور ( mahvar ) ا . پ . يك نوع سنگى در عربستان كه داراى نقطه‌هاى سپيد شفافى مىباشد كه در ازدياد و افزونى ماه افزون باشند و در نقصان آن كم گردند . مهور ( mohur ) ا . ع . ج . مهر . الحديث : الذى يسقط من المائدة مهور حور العين فكلوه . مهور ( mohur ) م . ع . مهر الشئ و فيه و به مهرا و مهورا و مهارا و مهارة ( از باب فتح ) : زيرك و رسا گرديد در آن چيز و استادى كرد . و مهر المرأة مهرا ( از باب فتح و نصر ) : كابين كرد آن زن را و داد كابين آن زن را . مهوس ( mohavvas ) ص . ع . ديوانه و مجنون . مهوس ( mohavves ) ص . ع . ديوانه‌كننده . مهوس ( mohavves ) ا . ع . كيمياگر . مهوسى ( mohavvesi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كيمياگرى . مهوش ( mah - vac ) ص . پ . مانند ماه و زيبا و خوشگل و معشوق . مهوع ( mehva ' ) ا . ع . شورش و بانك در پيكار و جنك . مهوك ( mahuk ) ا . ع . كمان نرم . مهول ( mahul ) ا . پ . دامى كه بدان مرغان را مىگيرند . مهول ( mahul ) ص . ع . هول مهول : ترس عظيم و بزرك . مهول ( mohavvel ) ص . ع . ترسانيده شده . و به آتش سوگند خورانيده شده . مهون ( mohavven ) ص . ع . آنكه آسان و سبك مىگرداند . مهوند ( mahvand ) ا . پ . نام موضعى در هند كه داراى نمك بسيار سپيدست . مهوى ( mahv ) ا . ع . فضاى ميان دو كوه و مانند آن . و شكاف . و راه تنك . ج : مهاوى ( mah vi ) و ( mah viyy ) . و ورطه و مهلكه . مهوى ( mahviyy ) ص . ع . خواسته شده و دوست داشته شده و معشوق و محبوب . مهوئن ( mohva'ann ) و ( mohva'enn ) ا . ع . جاى دور . و زمين پست و هموار . مهه ( mahah ) ا . ع . سير نرم و نرمى و فروهشتگى و آهستگى . و زمان . و اميد . و ترى و تازگى و خوبى . يق : لو كان فى هذا الامر مهه و مهاه لطلبته : يعنى اگر درين كار خوبى و تازگى بود هر آينه آن را طلب مىكردم . المثل : كل شئ مهه ما خلا النساء و ذكرهن : هر چيز را مىتوان سهل و آسان انگاشت مگر زنان و ذكر آنها را ؛ يعنى مرد تحمل هر چيزى را مىكند مكر ذكر حرم خود را كه درين وقت خشمناك شده و تحمل ندارد ، و كل شئ مهاه : نيز گويند . مهى ( mahy ) ا . ع . تيز و تنك كردن دشنه . و آب دادن حديده و دشنه . و تك اسب . مهى ( mahy ) م . ع . مهى الشفره مهيا ( از باب ضرب ) : تنك كرد شفره را . و مهى الحديدة : تيز كرد آن حديده را . و آب داد آن حديده را . و مهى الفرس : رها كرد عنان اسب را و دوانيد آن را . و مهى الشئ مهيا ( از باب فتح و ضرب ) : آب داد آن چيز را . مهى ( moh ) ع . ج . مهاة . مهى ( mahi ) ا . پ . نوعى از بلور و يا سنگى سپيد كه زنان در هنگام زاييدن بر گردن آويزند تا آسان زايند . مهى ( mehi ) ا . پ . كلانى و بزرگى و كلانى در عمر . مهيا ( mohayy ) ص . پ . مأخوذ از تازى - تدارك شده و مرتب شده و آراسته شده و آماده و حاضر و مستعد و تيار و پاساخت و پا ستاده . و مهيا داشتن : آماده و حاضر داشتن . و مهيا شدن : آراسته شدن و آماده گشتن . و مهيا كردن : آماده و حاضر كردن و پا ستاده نمودن . و زمين